Kana’da Düğün Kanuni Nerede? Bir Hikaye, Bir Umut
Kayseri’nin taş sokaklarında yürürken, her adımda biraz daha kayboluyorum. Ya da belki kaybolmak istiyorum, kim bilir. Bugün farklı bir gündü, çünkü Kana’da düğün kanuni nerede sorusu beni bekliyordu. Evet, belki çok fazla duygusalım, ama bazen geçmişin, eski zamanların izlerini aramak insanı farklı yerlere götürüyor. O gün, Kana’da düğün kanunisini bulacağımı düşündüm, ama aslında bulmam gereken şey farklıydı. Ve o “farklı” şeyi öğrenmek için biraz yol almak gerekiyordu.
Günlerden Bir Gün, Kayseri’de Bir Yolculuk
Her şey sabahın erken saatlerinde başladı. Havanın serin olduğu, ama kalbimde bir sıcaklık hissettiğim bir gün. Hızla hazırlanmam gerekti, çünkü Kana’da büyük bir düğün vardı. Herkes davetliydi. Kana, kaybolan zamanın bir parçası gibiydi; sokakları, taşları, o eski havası bana geçmişin kokusunu getiriyordu. Herkes düğün için heyecanlıydı, ben de… Ama bir eksiklik vardı. Evet, eksik olan bir şey vardı ve bu eksiklik, düğün kanunisiyle ilgiliydi. Kana’da düğün kanuni nerede, diye soruyordum kendi kendime.
Bir Zamanlar Duyduğum O Güzel Melodi
Çocukken, annemle birlikte Kana’ya gitmiştik. Bize, “Kana’nın düğün kanunisi çok özeldir,” demişti. O zamanlar anlamamıştım. Fakat yıllar sonra, düğün kanunisi adı geçince, zihnimde o eski melodiler çalmaya başlar. İçim ısınır. Düğünlerin o neşeli havası, insanların mutluluğu… Herkesin yüzünde bir gülümseme, bir umut. Ama o an, o melodiyi duyamamak, işte o kaybolan şey, beni derinden etkiliyordu. Nerede o melodiyi çalan kanuni? Kana’nın sokaklarında, düğünlerin neşesinde kaybolan o sesi bulmam gerekmiyor muydu?
Gecenin Sessizliği ve İçimdeki Boşluk
Kana’ya vardığımda, sokaklar kalabalıktı. Herkes bir şekilde düğün için hazırlanıyordu, ama bir şey eksikti. İnsanların giydiği elbiseler, düğün davetiyeleri ve çiçekler her yerdeydi. Ancak o “düğün kanunisi” yoktu. Hiçbir müzik sesi, hiç birer “çalınan” melodiler yoktu. Birden içimde bir boşluk hissettim. Şimdiye kadar o melodiyi, o düğün kanunisinin çaldığı müziği beklemiştim ama o an fark ettim ki, belki de hiçbir zaman onu bulamayacaktım. Ya da belki de “o” şey, aslında sadece bir umut, bir geçmiş hayaldi.
Hayal Kırıklığı ve Yıkılan Beklentiler
İçimdeki boşluk büyüdü. Ne o kanuniyi bulabildim, ne de eski melodiyi. Bir hayal kırıklığına uğramıştım. O kadar çok umutla gelmiştim ki, bir şeylerin eksik olduğunu görmek acı vericiydi. O eski kanuni, Kana’daki düğünlerde hala çalıyor muydu? Yoksa zamanla kaybolmuş muydu? Geçmişin hatıraları, her zaman kaybolan bir şeyler bırakarak yok olur mu? O an, zamanın geçip gitmesini izlerken, içimdeki boşluğu fark ettim. Hayat bazen öyle bir oyun oynar ki, ne beklediğini bulamadan gidersin.
Bir Gün, Belki de Düğün Kanunisi Nerede Olursa Olsun
Biraz daha yürüdüm. Kana’nın sokakları, bana bir şeyler anlatıyordu. Her adımda, her dönüşte, her köşe başında bir geçmişin izini buluyordum. Düğün kanunisi belki de gerçekten kaybolmuştu, ama belki de onu aramak, sadece bir yerin değil, bir zamanın eksikliğiyle yüzleşmekti. O eski melodiyi duyamayacak olsam da, bir şeylerin hep hatırlanması gerektiğini fark ettim. Kana’da düğün kanunisi nerede diye sordum, ama belki de bu soruyu sormam, zamanla kaybolan bir şeyin geri gelmeyeceğini kabullenmem içindi.
Sonuç Olarak: Melodi Hiçbir Zaman Kaybolmaz
İçimdeki boşluk, o gün biraz daha büyüdü. Ama sonra fark ettim ki, belki de aradığım o düğün kanunisi ve melodisi hiç kaybolmamıştı. Belki de bu melodiyi ben, kendi içimde yeniden çalmaya başladım. Çünkü geçmişin o kaybolan parçalarını bulmak, aslında içimizdeki hatıralara dokunmakla ilgili. Kana’da düğün kanunisi nerede sorusunun cevabı belki de bu kadar basit. O eski melodiyi duyamadım ama içimde bir melodi hep çaldı. Ve belki de bu, kaybolmuş bir şeyi yeniden bulmanın en güzel yoluydu.